Pozwolić dzieciom na samodzielność. Pozwolić, żeby robiły po swojemu. Pozwolić, żeby żyły tak, jak chcą.
Najstarsza umówiła się z koleżanką na nocowanie. Nie mogłam się powstrzymać, żeby nie pytać, czy spakowała piżamę? Kapcie? Ubranie na jutro? A potem zobaczyłam jej plecak. Ze stelażem 🙂 Mam nadzieję, że szczotkę do zębów ma. I że je użyje.
Jestem psychologiem, więc znam teorię. Jestem mamą, i to pięciorga młodych ludzi, więc znam praktykę. Czego? Tworzenia więzi, towarzyszenia w rozwoju, komunikacji, negocjacji, zarządzania czasem, organizacji. Jestem mistrzynią małej logistyki, jak wszyscy rodzice-taksowki. Bliskie są mi nurty rodzicielstwa bliskości i porozumienia bez przemocy.